Kultura

Dorota Ruśkowska: Jak się chce, to i na kopie siana można

Z tą chorobą zmagam się… odkąd pamiętam. Zaraziłam się i choruję do dzisiaj. To stan przewlekły, niekończący się. Umrę razem z tą chorobą – o Teatrze w Stodole, aktorach, planach i ciągłej pracy mówi Dorota Ruśkowska, jego twórczyni


Teatr w Stodole powstał 4 lata temu. Czy trudno było Pani znaleźć grupę miłośników teatralnych desek, którzy mieliby dodatkowo czas na próby i przygotowanie spektakli?

Kiedy Teatr powstawał, byli już przy mnie miłośnicy. Z czasem ta grupa stawała się coraz większa, bardziej zróżnicowana wiekowo i zawodowo. Czas na próby zawsze był. Powiem tu coś, o czym niewielu wie. Ci ludzie przychodzili zagrać spektakl dla publiczności wprost z SOR-U. Pamiętny wirus Rota dziesiątkował zespół. Zna ktoś drugich takich zapaleńców? A ja ich mam w zespole.

Ile osób zaangażowanych jest w istnienie Teatru i czy wszyscy są mieszkańcami Głogoczowa?

To liczba wciąż bliżej nieokreślona. Ona wciąż się zmienia. Bywa tak, że ten przybytek Melpomeny nawiedza około 80 osób, a bywają miesiące, że tylko połowa z nich. To, ile osób pracuje na dobre imię tego Teatru widać na naszej rokrocznej Gali Teatralnej. To chwila, kiedy mogę podziękować wszystkim: aktorom, scenografom, scenarzystom, autorom dekoracji, kostiumów, osobom odpowiedzialnym za marketing, grupie cateringowej, osobom które mają ogromne pole do zagospodarowania jakim jest logistyka. Czasami trzeba skoordynować prace kilku takich działów Teatru. Ale aktorzy i ja niewiele zrobilibyśmy bez ich pracy. Podkreślę, pracy bez wynagrodzenia. A co do miejsca zamieszkania, to są w zespole ludzie z Głogoczowa, Myślenic, Trzemeśni, Stróży. W tej chwili nawiązujemy współpracę z prężnymi ludźmi z Pcimia oraz Sieprawia.

Grają u Pani aktorzy, którzy występowali na deskach teatru Leszka Pniaczka z MOKiS. Podbiera Pani aktorów innym, czy jest to jedyna możliwość realizowania się na tym polu – u Pani lub wspomnianego kierownika teatru w MOKiS?

Podbieram? A skąd! Nigdy nie zrobiłabym czegoś takiego. Co to znaczy występowali? O ile wiem, oni wciąż tam są. To pasjonaci i gdyby był w pobliżu trzeci i czwarty teatr, to pobiegliby tam pracować. Uczciwie zadzwoniłam do Leszka Pniaczka i zapytałam go, czy jego aktorzy mogą zagrać u mnie. Otrzymałam odpowiedź godną szefa Teatru, że aktorzy nie są z nim związani umową, dlatego mogą grać gdzie chcą. Zresztą, sami aktorzy mówią, że oni nie są przypisani do desek któregokolwiek z tych teatrów. Dlatego nie ma tu konfliktu interesów. Pan Pniaczek i ja wiemy, że to czemu służymy jest ponadczasowe i nic nie będzie wstanie zniszczyć idei Teatru. Tu nie wierzmy plotkom. Nie ma animozji miedzy zespołami. I jeśli Pan Pniaczek wyrazi wolę, by któryś z aktorów Teatru w Stodole zagrał u niego, to nikt nie będzie robił przeszkód. Teatr to miejsce kultury i na chamstwo nie ma tu miejsca.
Chcę zaznaczyć, że Teatr pana Leszka Pniaczka i mój w żaden sposób nie konkurują, bo nie muszą. Każdy prezentuję odmienny repertuar. I każdy ma swoją publiczność. I mamy też publiczność wspólną. I cieszmy się, że na tak małym terenie, jakim jest powiat, mogą pracować dwa teatry.

Jak udało się Pani przekonać obecnych aktorów do przygotowywania spektakli? Trzeba ich było długo namawiać?

Oni sami mają potrzebę tworzenia. Teatr to dla nich rodzaj odskoczni od codzienności. Dla niektórych to psychoterapia podtrzymująca. Jeszcze raz zaznaczę. Pracuje z pasjonatami, a tych jak wiemy trzema namawiać do jednego - do odpoczynku. Cieszę się, że przyklaskują moim pomysłom. Pewnie kiedyś i mój zapał się wypali, ale wiem, że jak mnie zabraknie, oni będą dalej.

Zanim widz obejrzy spektakl, poprzedzają go liczne próby. Czy podczas nich dochodzi do nieplanowanych w scenariuszu wydarzeń?

O tych licznych próbach to jednak nie powiedziałabym… Nie mamy gdzie robić tych prób, bo sala wciąż jest zajęta. Dlatego spotykamy się z zespołem komedii – dorośli - w poniedziałek o godz. 20, a z zespołem podstawowym - ludzie młodzi - w soboty rankiem.

No to popatrzmy na to matematycznie. Próba raz w tygodniu przez dwa miesiące to ile to prób? No 8, czyli za 16 godzin ciągłej pracy pokarzemy Państwu spektakl. Tempo ogromne, a stres nie mniejszy niż w teatrze profesjonalnym. Ale już dzisiaj moi scenografowie zaczęli budowę dekoracji i scalanie elementów na scenie i proscenium. A co do nieprzewidywalnych scenariuszy… hmm no są takie zdarzenia. Ich kulis nie chciałabym ujawniać, ale powiem, że aktorzy bardzo się starają, by role budować. Wspieramy się wzajemnie i dzielimy doświadczeniami. O śmiesznych sytuacjach nie powiem, bo to wewnętrzna sprawa zespołu i proszę mi wybaczyć, ale bez uzgodnienia winnam im dyskrecję.

Jakie kolejne spektakle są już przygotowywane, co w najbliższym czasie wystawią aktorzy?

Podsumujmy. W tej chwili pełną parą idą przygotowania komedii kryminalnej, której premierę przewidujemy na 24 października. Na tapecie mamy dwa małe reedukacyjne spektakle. Pierwszy to „Spór o muchę”, drugi „ Dentystka”. Nasza scenarzystka Marzena pisze już II cześć Maynight. To nasz ubiegłoroczny hit. Przygotowujemy też z zespołem komedii niespodziankę dla kogoś wybitnego. A skoro niespodzianka, to nic nie powiem. Nie mogę. Naprawdę…
Na święta przypomnimy „Anioła w klatce”, a potem próby i przygotowania do Gali Teatralnej. Mnóstwo obowiązków przed nami, dlatego musimy dużo i szybko pracować. Oprócz tego zespół wciąż ćwiczy do różnych pokazów. Organizujemy aukcje, spotkania, wręczamy nagrody, budujemy ogrody marzeń. Tego ludzie się uczą! I to, co z pozoru wydaje się łatwizną, to w gruncie rzeczy ciężka, mozolna praca, żeby wszystko potem hulało jak w zegarku. Perfekcjonizm - to tego dąży mój zespół. A gdzie jeszcze spektakle wyjazdowe? Warsztaty teatralne?

Kto decyduje o repertuarze?

Różnie z tym bywa. Na początku linie repertuarową u nas kształtowali widzowie. Tak, tak oni nam mówili, co chcą obejrzeć. Do nas należało znalezienie tekstu i przygotowanie spektaklu. Potem ja sama się tym zajęłam. Szukałam scenarzystów. A nie dalej jak wczoraj jedna z moich aktorek, Marysia Pręcikowska, mówi: A może spróbujmy „Moralność Pani Dulskiej”? Dlaczego nie? Chcemy jeszcze w najbliższym czasie zmierzyć się z „Klimakterium” Nie, nie z tym naszym.

Kiedy zaraziła się Pani Teatrem?

Z tą chorobą zmagam się… odkąd pamiętam. Kiedy byłam małą dziewczynką i mama wypuszczała mnie samopas z domu, biegłam do moich koleżanek, Ali i Teresy Róg, i tam na scenie zbitej z beleczek - na tym czymś cięło się kiedyś drewno - odgrywałyśmy sceny dramatyczne, z wymyślanymi na poczekaniu tekstami. To jeden z pierwszych obrazów, jakie pamiętam. Zaraziłam się i choruję do dzisiaj. To stan przewlekły, niekończący się. Umrę razem z tą chorobą.

Jakie były początki Teatru, gdzie odbywają się próby i jak często?

Próby odbywały się raz w tygodniu. Kiedy zbliżała się premiera, to wtedy zdarzało nam się zrobić jedną próbę więcej, ale uzależnieni byliśmy od tego czy scena jest wolna. Czasami ćwiczyliśmy w pokoju kierownika Wiejskiego Domu Kultury albo w salce koła Gospodyń Wiejskich. Różnie. Na przykład pierwsze próby „Terapii” odbywały się w domach aktorów. Jak widać jak się chce, to na kopie siana można.

Czy mile widziani są nowi aktorzy, którzy chcieliby spróbować swoich sił właśnie na scenie?

Zawsze. U mnie nowych aktorów przesłuchuje zespół. Zadają adeptom pytania, etiudy. Śmieszna ta komisja, ale uważam, że to oni powinni decydować o tym, kto jest w ich zespole. Zresztą czas wiele weryfikuje. Byli u nas tacy, którzy nie wytrzymali tempa pracy, ogromu zajęć. Ale jest u nas 6 letnia aktorka Pati. Nasza bardzo zdolna maskotka. I okazuje się, że dla niej nie ma rzeczy trudnej. I pracuje co sobota, wyjeżdża na warsztaty, uczy się pilnie ról. Ale ona to kocha!

Gdzie do tej pory wystawiane były przedstawienia?

Niech pomyślę: Głogoczów, Kraków, Wadowice, Krzywaczka, Myślenice, Siepraw, Wola Skrzydlańska. Planujemy spektakle w Pcimiu oraz Kasinie Małej i gdzie nas poproszą.

To imponujące. Jak to możliwe, że w przeciągu 4 lat prowadzenia teatru udało się Pani doprowadzić do 11 premier. Teatr przy Myślenickim Ośrodku Kultury i Sportu wystawia jedną sztukę na rok…

Cud. Przepraszam, już poważnieję. To praca, entuzjazm, oddanie, organizacja, mecenasi i przyjaciele teatru. Wspaniali scenografowie, asystenci, aktorzy - to tajemnica naszego sukcesu. A Teatr przy MOKIS-ie ma inny repertuar. Nad dramatem trzeba czasami dłużej popracować. Ale to nie mnie trzeba o to pytać, tylko twórców tamtego Teatru.

„Terapia” to komedia napisana specjalnie dla grupy aktorów z Teatru w Stodole. Jak udało się Pani przekonać Marzenę Bieś, aby napisała sztukę? Jak do tego doszło?

Bóg mnie tam kiedyś do Niej zaprowadził. I od słowa do słowa zaczęłyśmy rozmawiać o pasji. Jej mama dodała, że Marzena myśli o tym, by kiedyś w przyszłości pisać scenariusze. No to mówię tak: Niech pani coś napisze dla mnie. Ja to wystawię. I stało się. Tak zrodziło się Maynight. Tak zrodziła się nasza współpraca z panią Marzenką. Kiedyś usłyszałam takie słowa: „O patrz, Marzena Bieś napisała, to idziemy. Ma dziewczyna już wyrobione nazwisko.

W zapowiedzi sztuki można przeczytać, że „Terapia” to komedia kryminalna, przeznaczona dla widza dorosłego. Czego powinien się on po niej spodziewać?

Dobrej zabawy. To historia 5 kobiet, przyjaciółek, które marzą o miłości, ale jak to bywa zamiast miłości pojawia się… kłopot, który ma na imię Marek albo Marian. Nie mogę opowiedzieć fabuły, bo co to za zabawa?

Będzie szokować, śmieszyć, oburzać? A może epatować wulgaryzmem i nagością?

A fuj! Jaka nagość? W naszym wieku? Ja kocham estetów i nie mogę ich uśmiercać w tak perfidny sposób. Będzie śmieszyć i uczyć. Przestrzegać. A dopisałam na plakacie dla dorosłych, bo poruszane tam tematy nie są kierowane do młodego odbiorcy. Ale 16 latkowie spokojnie mogą przyjść. Dojrzali 16 latkowie!

Sztuka odzwierciedla współczesną rzeczywistość?

O tak. A kto ją zna lepiej niż nasza scenarzystka?

Porusza współczesne problemy, ma zwracać na coś uwagę, czy wyłącznie śmieszyć?

Główny cel komedii to rozbawienie widza. Ale śmiech bywa różny: złośliwy, szyderczy - kiedy wesoło tylko innym, a osoba wyśmiewana cierpi. Albo jednoczący, wspólny -wesoło wszystkimi. I jest też śmiech pogodny, który pomaga sobie poradzić z przeciwnościami losu. Każdy będzie miał na tym spektaklu swój własny śmiech, w zależności co zauważy. Ja mam za zadanie bawić i uczyć. I Bóg mi świadkiem, że tego pragnę razem z moimi aktorami, asystentami, scenografami i całym zespołem Teatru.

Wśród aktorów wymienionych w informatorze wyróżniają się takie nazwiska jak Zdzisław Uchacz i Radosław Skałka – najbardziej chwaleni po premierze „Zemsty” podczas występu w MOKiS. W jakich rolach zobaczymy ich tym razem?

Proszę sobie wyobrazić, że zagrają role męskie. Ale poważnie, to dwa typy spod ciemnej gwiazdy, które nieźle namieszają w życiu kobiet. Zobaczymy na scenie również Renatę Piekarz, która w Maynight bawiła widza do łez próbą reanimacji. Będzie Marysia Tabor –Pręcikowska, która przejdzie samą siebie, będzie Beata Uchacz – kobieta, która wszystkich zaskoczy no i plejada gwiazd z pierwszego zespołu. Laureaci nagród Teatralnych Melpomeny: Klaudia Chrobak, Angelina Sroka I Mateusz Stachura. Warto przyjść i odetchnąć przez 70 minut z Teatrem w Stodole. Czekamy na każdego.

Powiem w tajemnicy, najgłębszej, że na każdym z naszych spektakli gdziekolwiek zagramy, aktorzy będą wyróżniać jedną osobę spośród publiczności, która od zespołu otrzyma prezent. Jaki? Znów nie powiem. „Teatr mój widzę Ogromny”.

Premiera "Terapii" odbędzie się 24 października w Teatrze w Stodole w Głogoczowie. Dowiedz się więcej

Powiązane tematy

Głogoczów: Premiera Terapii w Teatrze w Stodole
Kultura 8

Głogoczów: Premiera Terapii w Teatrze w Stodole

- Wśród nas są już Ci, którzy wiedzą dlaczego Dorota Ruśkowska miała krem na twarzy, czyja ręka wystaje z szafy, kim jest mężczyzna z kawiarni, dlaczego Beata Uchacz wchodzi do tego zwariowanego domu oraz czy Marian to pijak czy...

Głogoczów: Teatr w Stodole po próbie generalnej Terapii
Kultura 10

Głogoczów: Teatr w Stodole po próbie generalnej Terapii

Dlaczego Dorota Ruśkowska cała wypaćkana jest kremem? Czy mężczyzna, który wszedł do pokoju pobił ją? Co zginęło z jej torebki? Co łączy ją z mężczyzną w okularach? Czy kobiety zamordowały wspomnianego mężczyznę? Jeśli tak, to gdzie ukryły zwłoki?

Komentarze

  • 26 wrz 2010

    haha "A fuj! Jaka nagość? W naszym wieku? Ja kocham estetów i nie mogę ich uśmiercać w tak perfidny sposób. Będzie śmieszyć i uczyć. " swietne poczucie humoru, wydaje sie bardzo sympatyczna osoba ta pani. powodzenia w realizacji teatru

    Odpowiedz
  • 26 wrz 2010

    Kiedy będzie można obejrzeć spektakl w Myślenicach?

    Odpowiedz
  • Dorota Ruśkowska 26 wrz 2010

    Witam w tej chwili trwają rozmowy dotyczące terminu występów w Myslenicach i juz w połowie listopada pragniemy dać tutaj przynajmniej cztery spektakle.O terminie spektaklu poinformujemy naszych widzów na łamach prasy,portalu miasto-info oraz na plakatach ,które w tej chwili macie Państwo możliwosc ogladać na mieście.A teraz lece pracować nad rolą zeby nie dać plamy chachachachacha.caluję

    Odpowiedz
  • Dorota Ruśkowska 26 wrz 2010

    Aha . Merze:) Bóg Ci zapłać.

    Odpowiedz
  • Józef Piegdoń 26 wrz 2010

    Witam
    Od niedawna mieszkam w okolicy Myślenic, może mi ktoś powiedzieć gdzie jest ten teatr?
    PISOMAN

    Odpowiedz
  • 26 wrz 2010

    w wiejskim osrodku kultury w glogoczowie, ale adresu dokladnie nie podam- nigdy tam nie bylem. jak bede w myslenciach to na premierze sie zjawie, chociaz zaluje ze nie bedzie jej w myslenicach wlasnie

    Odpowiedz
  • Zdzichó Kowal PJN 26 wrz 2010

    Najpiemkniejsza teatralnoś w miast Myślenice to Państwo Radne na przedstawieniu ty sesji rady. Sam Pan Burrmiszcz tu w rerzyseri gdzie zawczas mówi do:
    Boguś Twój ról do zagrania, to staniesz wew piemtnasty minucie i powiesz rze siem nie zgadzasz z Pan Burmiszcz ja sam wew jaki temat, a ja powiem momdrze do przekonania, rze to jurz wyliczono, zaprzewidziano i umyślono przed. Wewtenczas ty siemdziesz Boguś, ino kiwajomc głuw bemdziesz powtażał: co za momdroś Pana Burmiszcza Macieja, jak mie wyjaśniono gupiemu!
    Ty Czesiu pamiemtaj na przedstawienie rad, przyńś ogolon a adidas obwiomrz jaki czarny szmat pasujomcy do garnituru i kiedy Panienka Małgosia da mrugnieniem znak, wewstaniesz i jako z opozycji bemdziesz dziemkował minut piemtnaście, ino podniesion głos, do usłyszenia przez otwarty okien gdzie siem specjalnie zostawi.
    Bemdziesz dziemkował w ten słuw: hwałarz Panie Burmiszczu Macieju za karzden kostek gdzie ułorzono na chodnik, za karzden piniomdz wydan przez gmin na imwestycje, za karzden rur wew ziemie wbit, za karzden przestawion słup z elektrycznościo. Hwałarz Panie Burmiszczu Macieju my dziemkujemy robactwo zez ty opozycji w samorzomdzie, ja Czesiu, Andźej i Jacko derekcja szkuł, gdzie wcześni my byli wew krytyce, zwłaszcza Jacko! Jak zakończysz padniesz na kolan i zabeczysz "uuuuuu".
    W nastempności nieh wewstanie Pan derekcja Jerzy zez wieś Polamka i nieh zaproponywa zaśpiewanie hymn na mojo cześć ino nieh wciomgnie brzucha. Tu nieh siem inne podnioso z aplauzniemciem i zaśpiewajo a puźni poeta Cicheń nieh zada wiersz z pohwalnościo hal sportowy. Puźni nieh głosujo ino rzeby mi była zgodnoś na karzden temat. Na ukończenie rad nieh Dombroski podleci do drzwi i nieh zakrzyknie rze znuw uhwalono, rze momdrze i rzaden siem nie wyhylił. Wewtenczas porzegnacie a Edek nieh ucałuje romk muj dla przykładności mieskańcom z czego siem zrobi do gazet zdjemć.
    Tako teatralnoś siem robi dla Rad popoprzez {Pan Burmiszcz Maciej i takisz piemkny spentakl mieskańcom do obglomdniemcia.
    pozdrawiam
    Zdzichó

    Odpowiedz
  • Robert 26 wrz 2010

    Córa "bawi się" w ten teatr- świetna inicjatywa i jeszcze lepsze spektakle. Zapraszamy do Głogoczowa.

    Odpowiedz
  • 27 wrz 2010

    Pani Doroto - kawał dobrej roboty, winszuję. Artykuł potwierdza zasadę że: "należy robić swoje" zaś konsekwencja determinuje sukces, coś dzięki czemu możemy (co widać na powyższych zdjęciach)częściej się uśmiechać :)
    Pozdrawiam

    Odpowiedz
  • 27 wrz 2010

    A grę Natalii jak Pani ocenia?

    Odpowiedz
  • Dorota Ruśkowska 27 wrz 2010

    Grę oceni widz.Ja wiem,ze ta dziewczyna to aktorka z urodzenia.Kocha i czuje scenę.Jeśli mam być obiektywna to takie samo zdanie mam o wszystkich aktorach ,którzy u mnie grają.Natalia zdobywa szlify aktorskie. jeszcze nas wszystkich mile zaskoczy.

    Odpowiedz
  • 28 wrz 2010

    To co robi p. Dorota Ruśkowska wzbudza we mnie szczery podziw! Chyle czoła i to szczerze! Postawa p. Doroty i aktorów udowadnia bowiem, że można zmieniać rzeczywistość wokół nas i nie potrzeba do tego ani specjalnych względów naszych lokalnych celebrytów ani wielkich pieniędzy! Wystarczy pasja i odrobina "szaleństwa"! Gratuluje i z niecierpliwościom czekam na sztukę!

    Odpowiedz
  • Bartek Bartkowski 29 wrz 2010

    jak bedzie w myslenicach to sie wybiore :D

    Odpowiedz

Zobacz więcej

Ziemia Myślenicka: Zapisy dla dorosłych
Myślenice 0

Ziemia Myślenicka: Zapisy dla dorosłych

Reprezentacyjny Zespół Pieśni i Tańca Ziemia Myślenicka ogłasza zapisy do grupy wokalno-tanecznej dla kobiet i mężczyzn od 30 roku życia. Jeśli chcesz przeżyć przygodę swojego życia, poznać wspaniałą polską kulturę i nie tylko, a przede wszystkim odnaleźć i rozwijać w sobie artystyczne umiejętności, zapisz się do Ziemi Myślenickiej. - Wszystkiego...

XXI Dożynki Powiatu Myślenickiego
Powiat myślenicki 0

XXI Dożynki Powiatu Myślenickiego

Tegoroczne święto plonów powiatu myślenickiego obchodziliśmy 1 września w Tenczynie. Dożynki to podziękowanie dla wszystkich rolników za codzienny trud, który wkładają w pracę na roli Grupy z wieńcami zebrały się w Kościele Parafialnym pw. Matki Bożej Królowej Polski w Tenczynie, aby wspólnie podziękować za tegoroczne zbiory. Po mszy, dożynkowy ko...

Orkiestra Węglówka koncertuje w Pradze!
Kultura 1

Orkiestra Węglówka koncertuje w Pradze!

Orkiestra Węglówka wzięła udział w „International Folklore Dance and Music Festival – Dancing in Prague” w Czachach Folkowe forum zebrało ponad 200 artystów z Turcji, Polski, Chorwacji i Rumunii. Festiwal Orgnizawany przez EAFF (European Association of Folklore Festivals) odbył się w Pradze po raz pierwszy. Zaproszone zespoły miały możliwość zapre...

W wieku 78 lat zmarł Ryszard Judasz. Człowiek sułkowickiej kultury
Sułkowice 0

W wieku 78 lat zmarł Ryszard Judasz. Człowiek sułkowickiej kultury

Umarł, jak żył – w pracy, w którą wkładał serce i pasję. Całe swoje życie zawodowe poświęcił sułkowickiej kulturze. W ostatnich latach był założycielem i kustoszem Izby Tradycji w Starej Szkole przy Gminnej Bibliotece Publicznej im. ks. dr Józefa Sadzika Był nie tylko kustoszem sułkowickiego minimuzeum regionalnego, ale również strażnikiem histori...

Bogna Becker wraca do Myślenic po 15 latach z wystawą „Lalki to My”
Kultura 3

Bogna Becker wraca do Myślenic po 15 latach z wystawą „Lalki to My”

Wernisaż odbył się w ramach wydarzeń związanych z Kulturalnymi Dniami Myślenic 2019. Bogna Becker wróciła ze swoją twórczością do Myślenic po 15 latach przerwy, mimo że na co dzień mieszka i pracuje w Drogini Jej prace zostały zaprezentowane w Galerii Sztuki Współczesnej w Myślenickim Ośrodku Kultury i Sportu w Myślenicach. Wernisaż był inauguracj...

Międzynarodowe Warsztaty Artystyczne 2019: Zobacz, jak pracują artyści
Kultura 0

Międzynarodowe Warsztaty Artystyczne 2019: Zobacz, jak pracują artyści

„Most Zamiast Murów - Artystyczne Przełamywanie Barier”. „ODDŹWIĘK” to hasło trwających na Zarabiu XXII Międzynarodowych Warsztatów Artystycznych w których każdy może wziąć udział Od 15 lipca w Myślenicach trwają XXII Międzynarodowe Warsztaty Artystyczne dla artystów profesjonalnych oraz XIX Europejskie Warsztaty Plastyczne dla dzieci i młodzieży....